Countrybarn Festival
    Stieltjeskanaal 140
    7756 PG Stieltjeskanaal
    06-83608205 
    b.g.g 06-22494272
    info@countrybarn.nl
    www.countrybarn.nl                             

Country Barn Festival Stieltjeskanaal, 3 en 4 juni 2011.

Door Jan van de Veen

De goede recensies van vorig jaar waar eenieder vol lof over sprak, hebben mij ertoe aangezet om dit evenement te bezoeken. Bij mijn aankomst stond ik meteen versteld van de vele aanwezige campinggasten die al gearriveerd waren, maar gelukkig was er nog een plaatsje vrij. Na even rond te hebben gekeken en de nodige gesprekken met de aanwezigen gevoerd te hebben, kwam mij ten gehore dat er om negen uur 's avonds een optreden gepland stond. Dit liet ik natuurlijk niet voorbij gaan, want dit was een eerste kennismaking met de band The Country Club. Voor mij een band waarvan ik het bestaan niet wist of van gehoord had. In de kleine Little Barn kon ik dan ook volop genieten van een heerlijk stuk countrymuziek dat op een rustige wijze werd gebracht.

Uit de gesprekken die ik had met de gitarist en leadzanger blijkt dat de band al enkele jaren bestaat en men hoopt dan ook nog vele optredens in het land te verzorgen. Wat me helemaal verbaasde was dat de leadzanger ook de organisator van het geheel was en na alles even gezien te hebben bleek men over drie podia te beschikken.Na een leuke, uitmuntende en gezellige avond in de Little Barn was het tijd om de oogjes dicht te doen.
De volgende dag was men alweer volop bezig met de laatste voorbereidingen, maar toch nog even tijd gevonden voor een gesprek met de eigenaar over hoe alles tot stand is gekomen. Twee jaar geleden kwamen bij toeval Ben en Anneke Siems uit Roden op de SRV Camping te Stieltjeskanaal en werden voor de avond uitgenodigd om in de bar te komen. Het werd een leuk gesprek over allerlei zaken en zo kwamen ze ook op country terecht, iets waar beiden toch een binding mee hadden.
Ben en Anneke zijn al vele jaren als dansers bezig, geven tevens les en de eigenaar van de camping doet al vele jaren aan muziek.

De fam Vinke schijnt een muzikale familie te zijn, waarbij elk familielid wel een instrument bespeelt. Door de gesprekken die men gevoerd heeft is men uiteindelijk begonnen met de voorbereidingen om een festival te organiseren. Dit eerste festival werd al vergeleken als een kleintje Thorn. Dit komt waarschijnlijk door dat er enkele Tippi & Tappers op de camping aanwezig waren, alleen waren de huizen hier niet wit!

Eindelijk was de vrijdagmiddag aangebroken en waren de bandleden van Indian Summer bezig zich te instaleren op het openluchtpodium. De eerste die binnen kwam, was een dolgelukkige drummer. Hij was onderweg nog ergens langs geweest om enkele dingen op tehalen voor zijn drumstel. Hij had eindelijk zijn Amerikaanse drum gevonden die door een zeer bekende Nederlandse band werd bespeeld. Inmiddels waren ook de andere leden aangekomen om zich te kunnen instaleren voor een hete en warme dag. Ook het publiek was in grote getale gearriveerd om er weer een geweldig countryweekend van te maken.
Inmiddels werd de band door Albert aangekondigd en klonken de countrygeluiden door het wijde landschap alhier. Het publiek genoot volop van de klanken van Indian Summer en er
werd dan ook volop gedanst.

Tijdens de pauze werd er een workshop gegeven door Anneke Siems, zij gaf eerst de kleintjes een mooi kort lesje die ze nadien op livemuziek toonden aan het publiek en ook de groten werden niet vergeten.

De tweede set van de band Indian Summer was inmiddels weer aan de gang en men danste er volop op los.De specialiteit van de band is vooral het linedance en is daarom dan ook zeer geliefd. Na Indian Summer was het de eer aan Albert om de band Shadow Creek Ramblers aan te kondigen.

Twee dames van de fam. Vinke traden eens op tijdens het RCD Festival te Emmen, een welkom duo dat zichzelf begeleidt op de gitaar, met een mooie close- en harmoniezang.
Dit geweldige optreden trok echt mijn aandacht en ik hoop nog weer eens iets van hen te horen. Door de publiciteit kreeg de band veel aandacht wat leidde tot vele optredens in de regio, maar ook in Duitsland waar zij de één na de andere prijs wonnen. Maar vandaag gaven ze acte de precance op de thuis basis! Het publiek was zeer onder de indruk van deze band met drie geweldige zangeressen. Het lijkt of het Nederland op de grote festivals niet doordringt wat deze band de mensen te bieden heeft. Het was voor het publiek een optreden dat men niet gauw zal vergeten.

Eindelijk even pauze om de inwendige mens te versterken met de aanwezige waren die te koop waren. Inmiddels kon de band Cadi Country Rock zich installeren op het grote podium in de Big Barn terwijl in de Little Barn The Three Farmer Boys zich aan het installeren. waren.

Eindelijk was de tijd aangebroken waarop Albert de Duitse band
Cadi Country Rock aankondigde.
Een zeven mans band wat een genot was om naar te luisteren,een heerlijk swingende band met een diversiteit aan instrumenten. Zelfs een heer met een hoge hoed wist het publiek goed te vermaken, zowel met zijn mondharmonica als met zijn wasbord. Ook had men een geweldige zangeres in de band die wel mijn aandacht trok, zowel door haar zang dat me bekend voorkwam en als persoon. Toen ik de naam Gaby hoorde kwam bij mij veel boven, want enkele leden van de band en Gaby hadden eerst de band Crab Shake wat toen al een topper was. Heb toendertijd de band al geïntroduceerd bij enkele festivalhouders in Nederland die toen niet de moeite hebben genomenhier aandacht aan te besteden. Op dit moment is de band zeer populair in Duitsland maar ook in de USA.

Mensen die het even rustig aan wilden doen konden zich terug trekken in de Little Barn waar The Tree Farmer Boys optraden. Een drietal lieden die met een contrabas en gitaren en hun mooie stemmen in heerlijke songs een lust voor het oor waren. Het aanwezige publiek genoot met volle teugen. Inmiddels liep de tijd tot in de kleine uurtjes en kwam aan deze mooie dag een einde.

Inmiddels was de zaterdag aangebroken en het publiek kwam langzamerhand weer binnen druppelen. Waarop een groep artiesten zich ging instaleren op het podium n.l. Trailer Trash.
Eén dame en vier heren, werd aangekondigd waarop het publiek losbarstte. Dit was iets wat men niet gauw meemaakt op een festival: een semi akoestische band dat heerlijk en op gepaste wijze zijn countrymuziek op eigen wijze weet te brengen. Ook hun close harmonie songs gingen er bij het publiek goed in en de linedancers wisten dit te waarderen zodat de dansvloer dan ook vol was.

In de pauze die inmiddels zijn intrede had gedaan werd er wederom door Anneke Siems een geweldige Workshop gegeven waar gretig gebruik van werd gemaakt, en dat na alle tevredenheid van het publiek.

Tijd voor de huisband van de fam. Vinke, n.l. The Country Club een band met 4 heren en 2 dames. Deze band bestaat al enkele jaren en brengt country zoals country behoord te zijn. Bertus en Joyce die de leadzang voor hun rekening namen wisten dit op professionele wijze te brengen. Het is een band die zich manifesteert op een unieke wijze en een lust voor het oor is. Ook het publiek genoot er volop van en wist de dansvloer de hele set vol te houden. Inmiddels liep het alweer tegen zessen, tijd voor een pauze zodat men de magen weer kon vullen voor het grote geweld dat om 20.00 uur zou losbarsten.

Inmiddels was de band die de avond tot een happening zou maken gearriveerd. Men begon men gelijk met opbouwen om op tijd klaar te zijn. Eindelijk was het tijd daar om de band Therry White aan te kondigen, waarop het geweld losbarstte. Deze band geniet op het ogenblik veel aanzien in de country scène. Na het vertrek bij Dixie Aces en de nieuwe bandleden, die de nodige repetities moesten ondergaan, heeft de band zich opgewerkt als een nieuwe topband in de country scene. Dat was deze avond ook te merken aan het publiek dat volledig uit hun dak ging. Helaas trad er een stroomstoring op, maar die was spoedig opgelost. Zo kon men weer genieten van de countrymuziek, maar ook van Rock & Roll die de band vol overgave bracht. En dit ging zo de hele avond door tot in de late uurtjes.

Inmiddels was ook in de Little Barn de Bluegrass band Emmy & the Bluegrass Pals aan een enerverende avond begonnen. Bij binnenkomst bleek de zaal gevuld te zijn met luisteraars, die volop genoten van deze uitstekende band uit het noorden. Ze hadden het helemaal naar de zin en zongen en speelden de avond vol, dus (Bluegrass op z'n best).Het spelen op de heerlijke instrumenten en de zangpartijen is al geweldig wat ook nog eens gepaard gaat met de nodige humor en de uitleg van de songs.Dat dit alles samen kan gaan is al een mooie bijkomstigheid voor in de toekomst. De heer Vinke heeft hier goed over nagedacht en heeft ook gemerkt dat dit zeker voor herhaling vatbaar is. En zo ging ik van de ene zaal naar de andere om alles niet te missen. Toch heb ik Country en Bluegrass vaker meegemaakt op één podium, en er werd door op maat gevoelige mensen stevig op losgedanst, het is dan ook een aanrader om ook elders eens te organiseren. In het buitenland zijn zelfs dansgroepen die hier op gaan koppeldansen wat daar dan populair is.

Toch een woord van dank aan de organisatie die zeker met hun vele vrijwilligers hier een festival hebben neer gezet die zijn weerga niet kent. Dit stevent af naar een Kleintje Thorn op dit moment, want er waren enkele Trippers & Trappers aanwezig, ook de Camping was op een paar plaatsen na bijna gevuld. Men heeft gelukkig alle ruimte om in de toekomst te gaan uitbreiden.Ook had men aan de inwendige mens gedacht door de consumpties en entreeprijs laag te houden. Het publiek was zeer tevreden over dit mooie evenement waar men veel aandacht had besteed. Bij deze dank aan de organisatie en de vele vrijwilligers die dit mooie
evenement tot een ware happening hebben gemaakt.

Ik kijk alvast weer uitnaar 2012 !
Jan van der Veen